Van kamp naar Sterdorp
Het succes van 1924 smaakt naar meer. Voor een jaarlijks terugkerende internationale bijeenkomst is het terrein aan de Vecht echter te klein en te eenvoudig. Op landgoed Eerde wordt daarom gezocht naar een plek waar het Sterkamp verder kan groeien. Die wordt gevonden op de Besthmenerberg, een uitgestrekt gebied met bos en heide ten zuiden van Ommen.
Vanaf 1925 vinden de Sterkampen hier plaats. Het nieuwe terrein biedt niet alleen veel meer ruimte voor tenten, maar kan ook structureel worden ingericht voor de duizenden bezoekers die men in de toekomst verwacht. Er worden wegen en paden aangelegd en verschillende delen van het terrein krijgen een eigen functie. De tenten staan niet zomaar verspreid door het bos, maar vormen straten en afzonderlijke kampeergebieden.
Centraal ligt de grote plek waar de bezoekers zich rond het kampvuur verzamelen om naar Krishnamurti te luisteren. Daarnaast verrijzen grote tenten voor lezingen en gezamenlijke maaltijden. Naarmate de kampen groeien, verschijnen steeds meer vaste voorzieningen. Er komen keukens, winkels en kantoren, maar ook een postkantoor, bank, boekhandel en hospitaal. Er zijn wasgelegenheden met stromend water en douches. Later beschikt het kamp zelfs over elektriciteit, een telefoonnet en verlichting langs de belangrijkste wegen.
De schaal neemt snel toe. Waar in 1924 nog enkele honderden mensen aan de Vecht kampeerden, komen enkele jaren later meer dan tweeduizend bezoekers uit tientallen landen naar de Besthmenerberg. Op luchtfoto's uit die periode is een zee van tenten tussen de bomen te zien. Gedurende enkele weken ontstaat midden in het Overijsselse landschap een internationale nederzetting die vrijwel alles heeft wat nodig is om zelfstandig te functioneren.
Het kamp krijgt daardoor steeds meer het karakter van een echt dorp. In verslagen wordt het dan ook aangeduid als het ‘Sterdorp’. Mensen slapen er, eten er, halen hun post op, doen boodschappen, bezoeken lezingen en voorstellingen en ontmoeten bezoekers uit andere delen van de wereld.
Ook Philip en zijn vrouw Willie maken deel uit van dat tijdelijke gemeenschapsleven. Zij trekken zich tijdens het kamp niet terug op Eerde, maar slapen tussen de andere deelnemers. Rick Nieman beschrijft hoe zij verblijven in tent nummer 777, in het gedeelte voor gehuwde bezoekers. De eigenaar van het landgoed waarop dit alles mogelijk wordt gemaakt, kampeert zo gewoon tussen zijn gasten.
Het tijdelijke karakter van het Sterdorp is misschien wel het opmerkelijkste. Ieder jaar verschijnt tussen de bomen voor enkele weken een kleine internationale samenleving — en daarna wordt het weer stil op de Besthmenerberg.
Maar achter die ogenschijnlijk eenvoudige verzameling tenten schuilt inmiddels iets bijzonder vooruitstrevends. Want voor de gebouwen en inrichting van het Sterdorp worden architecten aangetrokken die op dat moment experimenteren met een radicaal nieuwe vorm van architectuur.