Steeds meer mensen komen naar Ommen

Met ieder Sterkamp groeit de belangstelling. Waar in 1924 ongeveer 480 bezoekers uit dertig landen naar Ommen komen, zijn dat enkele jaren later duizenden. In 1928 worden ruim 2.500 deelnemers geregistreerd. Voor een plaats als Ommen betekent dat een tijdelijke invasie van mensen uit alle hoeken van de wereld.

Veel bezoekers komen per trein. Er worden extra treinen ingezet vanuit Nederland, maar ook internationale verbindingen brengen deelnemers uit onder meer Engeland, Frankrijk, België en Duitsland naar Overijssel. Op drukke dagen arriveren honderden mensen tegelijk. Perrons worden aangepast en vrijwilligers van de Orde helpen bij het verwerken van de enorme hoeveelheid bagage.

Vanaf station Ommen trekt een lange stroom bezoekers richting de Besthmenerberg. Sommigen lopen de ongeveer 2,5 kilometer naar het kamp, anderen reizen verder met bussen, taxi's, vrachtwagens, paard-en-wagens of geleende fietsen. Tijdens de Sterkampen rijdt de lokale trein zelfs naar een tijdelijke halte bij het terrein: ‘Stopplaats Sterkamp’.

Voor veel bezoekers is de reis aanzienlijk langer. Tijdens het Sterkamp van 1929 komen mensen uit bijna vijftig landen. Sommigen hebben dagen of zelfs weken gereisd. Ze komen niet alleen uit Europa, maar ook uit landen als Zuid-Afrika, Australië en Chili. Bij de ingang van het kamp hangen vlaggen in de nationale kleuren van de deelnemers. Wie hier aankomt, ziet letterlijk hoe internationaal de beweging rond Krishnamurti is geworden.

Ook in Ommen zelf is de komst van de Sterkampers niet te missen. Winkeliers, vervoerders en leveranciers krijgen er in korte tijd duizenden potentiële klanten bij. Op straat klinken verschillende talen en het kleine station krijgt tijdelijk het karakter van een internationale spoorweghalte. Niet iedere Ommenaar weet overigens precies wat hij van de bezoekers moet vinden. Plaatselijk ontstaat zelfs een spottend rijmpje over de jaarlijkse toestroom: ‘De domm’n kommen in dromm’n naar Omm’n.’

Toch komen sommige deelnemers niet met een internationale trein of comfortabele autobus. Er zijn bezoekers die jarenlang sparen om de reis te kunnen maken. De schrijver Rom Landau ontmoet zelfs twee jonge Duitsers die twee tot drie weken te voet onderweg zijn geweest om Ommen te bereiken.

Al die mensen komen met verschillende achtergronden, talen en nationaliteiten naar dezelfde plek. Maar eenmaal op de Besthmenerberg verdwijnen veel van die verschillen naar de achtergrond.

Want het Sterkamp is niet alleen een plaats om naar Krishnamurti te luisteren. Voor enkele weken moeten duizenden vreemden er ook daadwerkelijk met elkaar samenleven.