Van idealisme naar Sterkamp

Wanneer Philip Dirk baron van Pallandt in 1913 het landgoed Eerde erft, is hij 23 jaar oud. Het bezit omvat uitgestrekte bossen, heide en landbouwgrond rond Ommen. Al snel blijkt dat Philip zijn land niet alleen voor zichzelf wil houden. In hetzelfde jaar stelt hij delen van het landgoed open voor de padvinderij. Scouts kamperen er in de natuur en krijgen de ruimte om zich zelfstandig te ontwikkelen.

Na de Eerste Wereldoorlog krijgt dat idealisme een nieuwe betekenis. De oorlog heeft in Europa miljoenen levens gekost en bij een jonge generatie groeit de behoefte aan een andere, vreedzamere samenleving. In 1918 ontstaat in Leiden de Praktisch Idealisten Associatie (PIA), onder leiding van de jonge jurist Koos van der Leeuw. De beweging wil niet alleen praten over maatschappelijke vernieuwing, maar idealen daadwerkelijk in praktijk brengen. Opvallend genoeg spreekt de PIA daarom niet over ‘leden’, maar over ‘medewerkers’.

In 1919 bezoekt Van der Leeuw Philip op Eerde. Philip voelt zich aangesproken door de ideeën van de jonge idealisten en stelt zijn land voor hun bijeenkomsten beschikbaar. Langs de Vecht, tussen Zeesse en Junne, ontstaat zo een plek waar jongeren samen kamperen, discussiëren en nadenken over een betere wereld.

De PIA-kampen worden een ontmoetingsplaats voor een netwerk van jonge idealisten. Via dit netwerk komt Philip ook steeds dichter bij de theosofie en de beweging rond Krishnamurti te staan. Verschillende sleutelfiguren uit de PIA, onder wie Koos en zijn broer Kees van der Leeuw, spelen later een belangrijke rol rond Eerde en de Sterkampen.

Niemand kan op dat moment vermoeden hoe groot die bijeenkomsten zullen worden. Wat begint als een relatief eenvoudig idealistisch jongerenkamp aan de Vecht, vormt enkele jaren later de voedingsbodem voor een internationaal evenement dat duizenden bezoekers uit tientallen landen naar Ommen zal brengen.

In 1924 krijgt het voormalige PIA-kampterrein een nieuwe bestemming: hier wordt het eerste Sterkamp gehouden.