Een onverwachte ontdekking

In 1909 werd de veertienjarige Krishnamurti op het strand bij Adyar opgemerkt door Charles Webster Leadbeater, een invloedrijk lid van de Theosofische Vereniging. Leadbeater beweerde over bijzondere helderziende vermogens te beschikken en meende bij de jongen een uitzonderlijk zuivere geestelijke uitstraling waar te nemen.

De theosofen geloofden dat de mensheid aan het begin stond van een nieuwe geestelijke ontwikkeling. Zij verwachtten de komst van een zogeheten Wereldleraar, die de mensheid naar een hoger bewustzijn zou leiden. Leadbeater raakte ervan overtuigd dat Krishnamurti de persoon was door wie deze leraar zich zou openbaren.

Voor de jonge Krishnamurti betekende dit een volkomen nieuwe wereld. Hij was afkomstig uit een betrekkelijk eenvoudig Indiaas gezin, maar werd plotseling behandeld als iemand met een uitzonderlijke bestemming. Annie Besant, de Britse presidente van de Theosofische Vereniging, nam hem en zijn broer onder haar hoede. Besant was een internationaal bekende vrouw die zich inzette voor vrouwenrechten, sociale hervormingen en zelfbestuur voor India. Zij ontwikkelde een moederlijke band met Krishnamurti en speelde een centrale rol in zijn opvoeding.

Zijn vader stemde aanvankelijk in met de voogdijregeling, maar kreeg later ernstige twijfels en probeerde via juridische procedures de zeggenschap over zijn zonen terug te krijgen. Uiteindelijk bleven de jongens onder de hoede van Besant.

In 1911 werd de Orde van de Ster in het Oosten opgericht. Deze internationale organisatie moest de komst van de Wereldleraar voorbereiden. Krishnamurti werd, hoewel hij nog een tiener was, het middelpunt van een beweging die uiteindelijk tienduizenden aanhangers zou tellen.