Een jeugd in Zuid-India

Jiddu Krishnamurti werd op 11 mei 1895 geboren in Madanapalle, een kleine stad in het zuiden van India, destijds onderdeel van Brits-Indië. Hij groeide op in een traditioneel hindoeïstisch gezin dat behoorde tot de brahmaanse gemeenschap. Zijn vader, Jiddu Naraniah, werkte als ambtenaar voor het Britse koloniale bestuur. Zijn moeder, Sanjeevamma, was een religieuze vrouw met wie Krishnamurti een sterke emotionele band had.

Het gezin telde meerdere kinderen, van wie niet allemaal de volwassen leeftijd bereikten. Krishnamurti was als kind bijzonder gevoelig, dromerig en lichamelijk kwetsbaar. Hij had regelmatig gezondheidsproblemen en was geen sterke leerling. Op school kon hij zich moeilijk concentreren en leek hij vaak met zijn gedachten ergens anders te zijn. Leraren beschouwden hem soms als traag of afwezig. Zijn belangstelling ging eerder uit naar de natuur en zijn omgeving dan naar schoolse prestaties.

Een ingrijpende gebeurtenis was het overlijden van zijn moeder in 1905. Krishnamurti was toen ongeveer tien jaar oud. Het verlies maakte diepe indruk op hem. Zijn jongere broer Nityananda, meestal Nitya genoemd, werd in de daaropvolgende jaren zijn belangrijkste vertrouweling. De twee broers ontwikkelden een hechte band die van grote betekenis zou zijn voor Krishnamurti's verdere leven.

Na zijn pensionering kreeg zijn vader financiële problemen. In 1909 verhuisde het gezin naar Adyar, bij Madras, het huidige Chennai. Daar bevond zich het internationale hoofdkwartier van de Theosofische Vereniging. Deze verhuizing zou het leven van Krishnamurti ingrijpend veranderen.