Na de opheffing van de Orde begon Krishnamurti een langdurig bestaan als onafhankelijk spreker. Hij reisde naar Europa, India, Noord- en Zuid-Amerika en andere delen van de wereld. Hij sprak voor grote zalen, maar gaf ook veel aandacht aan persoonlijke gesprekken. Daarbij ontmoette hij mensen met uiteenlopende achtergronden: studenten, kunstenaars, wetenschappers, schrijvers en mensen die worstelden met persoonlijke levensvragen.
Zijn manier van spreken was bijzonder. Hij bereidde zijn toespraken doorgaans niet schriftelijk voor, maar onderzocht onderwerpen rechtstreeks met zijn toehoorders. Hij stelde vragen en moedigde mensen aan zelf na te denken.
In Nederland bleef hij nog jarenlang terugkeren naar de Sterkampen bij Ommen. Hoewel de beweging rondom hem was veranderd, bleef zijn band met de plek bestaan. De laatste grote vooroorlogse bijeenkomsten vonden plaats in de jaren dertig.
Het leven als internationaal spreker bracht veel reizen met zich mee. Krishnamurti verbleef bij vrienden en sympathisanten en had geen conventioneel gezinsleven. Hij trouwde nooit en kreeg geen kinderen.