De breuk met zijn voorbestemde rol 

Op 3 augustus 1929 vond tijdens het Sterkamp in Ommen de gebeurtenis plaats die Krishnamurti wereldwijd bekend zou maken. Voor duizenden aanwezigen verklaarde hij dat hij de Orde van de Ster ophief. De organisatie, die jarenlang zijn komst als Wereldleraar had voorbereid, verloor daarmee haar bestaansreden.

Krishnamurti was inmiddels 34 jaar oud. Na twintig jaar opvoeding, begeleiding en voorbereiding besloot hij definitief zijn eigen weg te volgen.

Zijn beslissing was opmerkelijk. Hij beschikte over internationale bekendheid, een grote aanhang en aanzienlijke organisatorische middelen. Toch wees hij de positie van geestelijk leider af. Volgens Krishnamurti kon geen enkele organisatie, religie of autoriteit iemand de waarheid schenken. Mensen moesten zelf onderzoeken wat waar was, zonder afhankelijk te worden van een leraar.

Voor veel aanhangers was zijn besluit een schok. Sommigen voelden zich teleurgesteld of verraden. Anderen bewonderden juist zijn onafhankelijkheid. Krishnamurti bleef spreken, maar wilde geen volgelingen meer. Hij gaf geschonken bezittingen terug of liet deze anders bestemmen. Ook landgoed Eerde en het kasteel kwamen grotendeels terug bij Van Pallandt.

Zijn persoonlijke leven veranderde daardoor ingrijpend. Niet langer hoefde hij de rol te vervullen waarvoor hij als jongen was uitgekozen.